Rozpoznaj swoją postawę na poniższym przykładzie:
Twoje dziecko mówi: „Dostałem dziś złą ocenę w szkole”
Co intuicyjnie robi rodzic-lustro?
– zada pytanie: „Jak się z tym czujesz?”
– powie: „Widzę, że jesteś smutny/zawiedziony/rozczarowany/zły”
– będzie przy dziecku w takim samym humorze jak zawsze
– zapyta o potrzeby dziecka: „Czy potrzebujesz mojej pomocy w tej sprawie?”, „Co chcesz z tą sytuacją zrobić?”
– pozwoli spędzić wolny czas po szkole w taki sam sposób jak zawsze
Co zrobi rodzic-krzywe zwierciadło?
– natychmiast się zdenerwuje,
– od razu wypowie swoje zdanie na ten temat, np. „To bardzo słaba ocena. Jestem niezadowolona”
– zrobi dziecku wymówki, np. „Jak mogłeś dostać tak słabą ocenę, nie tak cię wychowujemy, przecież miałeś mieć dobre stopnie”
– wypomni wcześniejsze błędy, np. „Mówiłam ci wczoraj, że masz się więcej uczyć”
– od razu wymierzy karę.
Dziecko rodzica-lustra będzie chciało się zwierzać i pomyśli o swoich ocenach jako o tym, co zależy od niego i zdobywa je dla siebie. Będzie czuło, że może popełnić błąd i to nie umniejsza jego wartości.
Dziecko rodzica-krzywego zwierciadła będzie chciało kłamać z lęku przed reakcją rodzica, pomyśli, że nie zasługuje na miłość, będzie się starało o oceny z lęku przed niezadowoleniem rodziców. Nie będzie chciało opowiadać o swoich przeżyciach.
Pamiętaj, że blog ma za zadanie pokazać, jak zachowanie innych może wpływać na emocje, potrzeby i zachowania dziecka. Ma służyć uruchomieniu myślenia na temat własnej relacji z dzieckiem i rodzicami – nie jest odpowiedzią na wszystkie pytania. Dopiero pomoc psychologiczna i psychoterapeutyczna w gabinecie pozwala spojrzeć na każdą rodzinę obiektywnie, indywidualnie i dopasować hipotezy i rozwiązania konkretnie do niej.