Komu pomagam?

MonikaPerkowska.pl – Komu pomagam

Praca psychoterapeuty polega na wspieraniu i leczeniu osób mierzących się z różnorodnymi trudnościami. Kluczowym elementem terapii jest bezpieczna, pełna zaufania relacja między terapeutą a pacjentem. W swojej pracy korzystam z profesjonalnych narzędzi diagnostycznych oraz dostosowuję metody terapeutyczne do indywidualnych potrzeb każdej osoby. Tajemnica zawodowa oraz etyka pracy psychoterapeutycznej stanowią fundament mojej praktyki.

Zakres mojej pracy psychoterapeutycznej:

Zakres pomocy:

DZIECI I MŁODZIEŻ

  • Zaburzenia emocjonalne (zaburzenia afektywne: depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia lękowe: lęk separacyjny, lęk uogólniony, fobie; płaczliwość, trudności w kontaktach z innymi ludźmi, milczenie, nadmierna lękliwość, koszmary senne, niska samoocena, mutyzm wybiórczy, ataki paniki, przedłużająca się reakcja żałoby, zaburzenia nastroju, trudność w regulacji nastroju),
  • ADHD (zaburzenie hiperkinetyczne/zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi)
  • Zaburzenia ze spektrum autyzmu: całościowe zaburzenia rozwojowe (CZR), zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD), Zespół Aspergera,
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD),
  • Zaburzenia zachowania (napady złości, przekraczanie norm społecznych, agresywność, ucieczki ze szkoły lub domu, zachowania opozycyjno-buntownicze),
  • Urazy psychiczne, traumy, zaburzenie stresowe pourazowe PTSD (śmierć bliskiej osoby, doświadczenie przemocy lub nadużycia, rozwód rodziców, przebycie choroby somatycznej, uczestnictwo w wypadku),
  • Nieprawidłowo kształtująca się osobowość,
  • Zaburzenia adaptacyjne,
  • Zaburzenia konwersyjne,
  • Zaburzenia karmienia i odżywiania, zespół napadowego objadania się,
  • Zachowania autoagresywne (samookaleczenia),
  • Trudności szkolne (trudności w relacjach rówieśniczych, niechęć do chodzenia do szkoły, trudności z nauką motywacja do nauki, nieśmiałość)
  • Lęki separacyjne (trudności w rozstaniu się z rodzicem),
  • Trudności ze snem (zaburzenia snu, lęki nocne, trudności w zasypianiu lub samodzielnym spaniu),
  • Trudności z jedzeniem (wybiórczość w przyjmowaniu pokarmu, brak apetytu, nadmierne łaknienie, wymioty)
  • Trudności z treningiem czystości, kontrolą wypróżnień (encopresis, enuresis)
  • Zaburzenie tikowe,
  • Zaburzenia psychosomatyczne (objawy z powodu odczuwanego napięcia i stresu: problemy z wypróżnianiem się, wymioty, bóle brzucha, głowy, „kłucie” w ciele itp.),
  • Zaburzenia więzi, reaktywne zaburzenia przywiązania, zaburzenia selektywności przywiązania w dzieciństwie.
 

Podjęcie psychoterapii poprzedzone jest konsultacjami, w których udział biorą oddzielnie rodzice oraz osobno dziecko. Dziecko w wieku nastoletnim zapraszane jest na konsultacje wraz z rodzicami.  Celem konsultacji jest diagnoza funkcjonowania psychicznego pacjenta i rodziny oraz wybór adekwatnej formy pomocy.

MŁODZI DOROŚLI

Oferuję wsparcie w takich obszarach jak:

  • Problemy rodzinne i partnerskie,
  • Zaburzenia nastroju (afektywne): depresja, choroba afektywna dwubiegunowa,
  • Zaburzenia nerwicowe,
  • Zaburzenia lękowe (fobie, lęk uogólniony, lęk paniczny, zamartwianie się),
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD/nerwica natręctw),
  • Reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne,
  • Bezsenność, zaburzenia snu i czuwania,
  • Zaburzenia psychosomatyczne, uporczywe bóle psychogenne,
  • Konflikty związane z własną tożsamością seksualną,
  • Problemy egzystencjalne (samotność, myśli samobójcze, poczucie braku sensu życia)
  • Zaburzenia osobowości, badanie osobowości,
  • Całościowe zaburzenia rozwojowe (autyzm, Zespół Aspergera),
  • ADHD (zaburzenie hiperkinetyczne/zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi),
  • Zaburzenia odżywiania się, przejadanie się,
  • Zaburzenia zachowania i emocji,
  • Kryzysy życiowe (utrata bliskiej osoby, podjęcie roli dorosłego człowieka, choroba, rozstanie),

 

Podjęcie psychoterapii poprzedzają 3 spotkania konsultacyjne celem wyboru najlepszej formy pomocy.  

młodzi dorośli

RODZINY

W czym mogę pomóc oferując systemową terapię rodzinną?

  • W problemach w komunikacji między członkami rodziny,
  • W poprawieniu relacji między rodzeństwem,
  • We wsparciu dziecka w przeżywanych przez niego trudnościach, bo gdy cały system rodzinny włączy się w zdrowienie, proces ten przechodzi sprawniej.

 

Terapia rodzinna pozwala zrozumieć relacje między członkami rodziny, a także indywidualne trudności każdego z członków rodziny. Celem psychoterapii rodzin jest zawsze zrozumienie dynamiki rodzinnej – tego, co blokuje albo wspiera wzajemną komunikację, wsparcie i zrozumienie. W terapii rodzinnej nie szuka się winnego, a wspólnie rozwiązuje trudności.  

RODZICE

Rodzice są najważniejszymi osobami dla dzieci. Wspieranie rodziców stanowi kluczowe element psychoterapeuty dziecięcego. Co oferuję rodzicom podczas konsultacji?

  • Pomoc w rozwiązywaniu domowych konfliktów,
  • Pomoc w budowaniu spójnego systemu wychowawczego,
  • Pomoc w komunikowaniu się w rodzinie (psychoterapia rodzin),
  • Pomoc w rozpoznawaniu i rozumieniu potrzeb dziecka,
  • Terapię relacji rodzic-dziecko,
  • Pomoc w sytuacjach zmiany (np. pojawienie się rodzeństwa, zmiana miejsca zamieszkania, placówki edukacyjnej, utraty kogoś bliskiego),
  • Wsparcie rodziców w rozmowach z nauczycielami.
 
rodzice
Jak pracujĘ

Krok po kroku do lepszego samopoczucia

Proces terapeutyczny jest dokładnie przemyślany i dostosowany do indywidualnych potrzeb dziecka oraz jego rodziny. Pracuję w sposób holistyczny, łącząc diagnozę, terapię oraz współpracę z rodzicami i nauczycielami, aby osiągnąć najlepsze efekty.

1

Pierwsza wizyta

Pierwsza wizyta zawsze odbywa się bez dziecka, spotykam się z rodzicami i zbieram dokładny wywiad – wtedy też ustalamy cele naszej pracy i umawiamy spotkania z samym dzieckiem, bądź z całą rodziną w gabinecie albo w domu.

2

Diagnoza problemu

Kolejne wizyty przeznaczone są na diagnozę problemu. Gdy wszystko jest dla mnie jasne i czytelne, przekazuję diagnozę rodzicom i dziecku – wtedy umawiamy się na pracę terapeutyczną, która trwa tyle, ile dziecko i rodzina tego potrzebują, aby osiągnąć ustalone cele, czyli najczęściej lepszą jakość życia – lepszą komunikację i relacje.

3

Praca terapeutyczna

Praca terapeutyczna to praca klienta i terapeuty. Do efektów potrzebna jest po prostu chęć do tej pracy – wysoka motywacja do zmiany umożliwia dojście do lepszego komfortu życia. W razie potrzeby współpracuję z zaufanymi lekarzami z zakresu psychiatrii, których pomoc farmakologiczna byłaby wskazana.

4

Obserwacja

W pracy z nauczycielami skupiam się na wypracowaniu porozumienia między nimi a rodzicami i uczniami. Szczególną uwagę przykładam do obserwacji zachowania dziecka i wdrożenia konkretnych procedur pomocowych ułatwiających mu życie w szkole, przedszkolu czy żłobku.

5.

Dobro dziecka

Biorąc udział w kampaniach edukacyjnych, mam okazję dzielić się wiedzą psychologiczną i pracować z wyjątkowymi ludźmi, dla których dobro dziecka i rodziny są szczególną wartością, za co jestem bardzo wdzięczna.

Moje wpisy blogowe

Psychologia, rozwój, emocje – tutaj znajdziesz artykuły, które pomogą Ci lepiej zrozumieć siebie i Twoje dziecko. Dzielę się wiedzą, wskazówkami oraz sprawdzonymi metodami wspierania zdrowia psychicznego

Jak rozmawiać z córką o miesiączce? – 5 wskazówek

Jak rozmawiać z córką o miesiączce? – 5 wskazówek

1. Staraj się, aby temat nie był tabu. Miesiączka to element kobiecości, dojrzewania, stawania się kobietą. Gdy okres będzie owiany wstydem, twoja córka może zacząć wstydzić się swojego ciała. 2. Mów o swoich doświadczeniach, gdy…

Dlaczego dzieci nie lubią szkoły?

Dlaczego dzieci nie lubią szkoły?

Oto najczęściej zgłaszane powody: 1. „Po co mam się tego uczyć?” Świat dookoła nas zmienia się w błyskawicznym tempie. Program szkolny często nie nadąża za tymi zmianami. Dorośli: rodzice i nauczyciele polegają na własnym doświadczeniu,…

Jak opiekować się noworodkiem?

Jak opiekować się noworodkiem?

Co robić z dzieckiem zaraz po urodzeniu? Jak dbać o noworodka? Jak opiekować się maleństwem? Poznaj perspektywę psychologa dziecięcego: Te i inne pytania stawiamy sobie jeszcze w trakcie ciąży i często rozmawiamy o temacie opieki…

Czym jesteś dla swojego dziecka – lustrem czy krzywym zwierciadłem?

Czym jesteś dla swojego dziecka – lustrem czy krzywym zwierciadłem?

Rozpoznaj swoją postawę na poniższym przykładzie: Twoje dziecko mówi: „Dostałem dziś złą ocenę w szkole” Co intuicyjnie robi rodzic-lustro? – zada pytanie: „Jak się z tym czujesz?” – powie: „Widzę, że jesteś smutny/zawiedziony/rozczarowany/zły” – będzie…

Zadbaj o swoje zdrowie psychiczne

Nie musisz mierzyć się z trudnościami sam/a. Jeśli Ty lub Twoje dziecko potrzebujecie wsparcia psychologicznego, jestem tutaj, aby pomóc.

Monika Perkowska

Wykorzystujemy ciasteczka do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie.

Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.

Informacja o tym, w jaki sposób Google przetwarza dane, znajdują się tutaj.